Before the night takes you away

I just want to taste you one time.
Take your breath upon my body,
Your smell into my senses
And never forget.

You're so close
To the line
In the sand
That protects my sanity
From being caried away
In your arms.

But I can already feel you.

Oh beautiful girl,
Oh beautiful boy,
Never to be mine.
Your seduction is bitter sweet.

For you can not see me.

But still I trace my arms with my fingertips,
Pretending to be you.
I still sleep with my eyes wide open,
Waiting.

There is this connection between our minds
That no one can deny.
My sensual dreams are reality
Within a lie.

Oh beautiful girl,
Oh beautiful boy,
Why do you taunt me so?

Please don't stop.

Talk to me

Words are beautiful.

i watch your lips
With small delight.
Their soft curves
Taunt me in sweet slowmotion.

They curl up in the corners
And like the eyes of our souls,
Your whole being is presented there.

Right in the middle.
Right there on that sweet, pink tongue of yours.

And I smile.
I smile when letters become words,
Words become sentences
And I want to kiss you
But it would ruin the moment.

I see your being in the air,
Like cigarette smoke,
The words go up and towards me,
Becoming mine to keep.
I would love to hear you talk
Forever.

Words are beautiful
And in your mouth
They seem limitless.

One day I will learn to write like how you talk.

Waarheidsfragmenten

Zelfreflectie.
De diepte van de nacht deert mij niet.
Een zachte warmheid.
Gedachten die leven
Niet langer belemmerd door slaap.
Lang is de nacht soms mijn favoriete plek.
De stilte die ademt,
De rust die leeft,
De moment voor jezelf.
Geen eenzaamheid.
Gewoon alleenzijnheid.

Maar vannacht was anders.
Vannacht was ik bang.
Vannacht zocht ik de hoekjes
Waar ik mijn hoofd in verbergen kon.
Wat mij namelijk wel pijn doet,
Op dit moment, ben jij,
Mijn vergeten herinnering
Waarvan ik niet wist dat jij bestond.

Ik voel mij vies,
Ik voel mij verraden,
Ik voel mijn haat
En ik voel mijn tranen.
De weg van ogen
Naar kin
Vaak belopen.
Zakdoekjes
Te vaak geveegd
En besnoten.

Wie ben ik?
Wat ben ik?
Legitieme vragen
Wanneer je je voelt als een leeg vat
Die voller is dan je denkt.

Maar dat klein hoopje ellende
Dat ik was toen de nacht
Werd gestolen van mij
Is niet de persoon waarmee ik
Mijzelf wil identificeren.
Het is enkel maar een reactie.

En terwijl de dag een nieuw licht werpt op alles,
Besluit ik te doen wat ik weet wat ik moet doen.

Met de pen heel ik mij gefragmenteerde zelf.
Met mijn woorden bewapen ik mijn identiteit.
En met liefde breek ik mijn muren af om mijn deuren te openen.

Dear face in the mirror who dares to tear me down

I am structure in chaos,
That is nothing new.
This is who I am.
So tell me who are you?

It matters

You say my name like I still matter.
Is'nt it strange? The days that I don't feel that way?
Some days I think I don't have it together.
This little insecure thing growing into a woman,
And I fear nothing much has changed.

But the strength that I feel gliding
Through every scar on my skin and mind
Tells a different story to the sighting
Of myself in the mirror.

So I say my name like I will matter
And I touch those words mouthed back to me.
All the bad things that I have severed
Away from me, inside my poetry
Will be the story of becoming.

Every piece of this is mine.
Every piece of this makes me more complete.
I am healing myself and I have time
To learn how to cherish myself.

Tell me a story

Your lies are written on my skin.
Like old tattoos and razorblade cuts.
Did you think I would not notice
The destruction that you left behind?

Tell me a story in which the details match.
Tell me a story that does not end with you being a hero.
Tell me that story.
Why won't you tell me that story?

I've been lied to be before
And I still remember how it felt.
The glamour of your young life
Can not hide you with it's veil.

Just tell me a story that might resemble the truth.
Tell me a story about the fuck ups you made.
Tell me that story.
Why won't you tell me that story?

Reis in meditatie

Stilte.
Een rustig en sereen moment.
Een glimlach gedragen door mijn wangen.
Gedachten gaan aan mij voorbij
Als gedragen door de wind.
Zachtjes raken zij mjn huid aan,
Een streling van emoties.
Ik hou ze vast
En laat ze weer los.

Ik wandel de gangen
In mijn hoofd
Op zoek naar iets.
Ik weet het zelf ook nog niet
En mijn ogen blijven dicht.

Is het een zekere versie van mijzelf?
Is het mijn dromen?
Mijn toekomst?
Is het de reden waarom ik soms
Zo twijfel aan mijzelf?
Of misschien toch de kracht
Achter mijn kwetsbaarheid?
Maar de kruinels onder mijn voeten
Vertellen mij het antwoord.

Elke kruimel een onderdeel
Van mijn ziel, van wie ik ooit was.
Maar ik ben sterker nu.
Ik zoek niet wie ik ben,
Ik zoek wie ik zal worden.

Nooit meer wat was
Maar wat is.

Zachtjes open ik mjn ogen.
Stilte.
En een bewustzijn van mijn kracht.