Spiegelbeeld

Stilte.
Mijn reflectie op het meer,
Als een spiegel
Die niet kan bevangen
Wat er onder de lagen bevind.

Ik tel elke rimpel en
Ik tel hoevaak ik mijn ogen sluit
Voor de waarheid.

Er is geen spiegelbeeld voor de chaos in mijn hoofd.
De angsten die door mij heen vliegen leiden hun eigen leven.
Ik verdrink in de emoties, wel, soms.
Zo nu en dan.

Maar
Ooit geloofde ik dat staren in het water
Mij weer schoon zal maken van alle onrust
In mijn hart.
Dat geloof ik nog steeds.

Want er bestaat geen spiegelbeeld
Voor alle monsters in mijn hoofd.
En die rustige ik in het water?
Al is het voor heel even,
Die neem ik mee.

En wanneer ik later oud ben hoop ik vol met liefde te zeggen:
"Die spiegelbeeld? Dat ben ik."

The bisexual writer

It all starts with an idea,
A curse
And a delight.
A thousandfold of masses
And that one thought that stands out.

Inspiration is like sweat crawling.
Feverishly I find my best tool.
The words come naturally
And the paint of my canvas
Dries quickly.
I want to share me with you.

It's all about emotion.
Like every artist
Am
I.

I make art
For
The
Sake
Of
Art.
A story that needs to be told.
A metaphor that folds in on itself.

Art is not an opinion forced nor a mind coherced.
It is not about what I make,
It's what you make of it.
And
It's my heart,
My stories,
My pencils,
From my mind to your mind.
But do tell me, what you think of me?

Achter de spiegel

De regels van dichten legde ik ooit naast mij neer
Om alleen op te pakken wanneer het een spiegel was.
Dit is gewoon
Niet
Wie
Ik ben.
Een zachte emotie,
Een harde traan,
Kan je niet verdrinken
In een zee van metaforen.
Soms moet de waarheid er uit
Hoe bloederig het is.
Ik wacht niet op de dag dat jij je gemakkelijk voel
Met al datgene wat ik vertellen wou.
Ik werk aan de dag dat ik kan zeggen:
Dichten heeft mijn leven een beetje beter gemaakt.
En dat,
Dat,
Is elke dag.
Vandaag mag je lopen in mijn schoenen.

Mijn dromen

Een hoopje zwart met wit
Op een lichtgekleurd laken,
Vast nog uit mijn vriends kindertijd.
Jij slaapt,
En ik?

Waar droom jij over
Vraag ik mij af in stilte.
Slapende katten waak je niet.
En ik?

Soms droom ik om te vergeten,
Niet alles is altijd rozengeur en maneschijn.
En soms droom ik om te onthouden,
Dat ik maar mag weten
Tot het leven mij neemt.

Niet koud en niet hard,
Als jouw hand op mijn pols ooit was.
Mijn wereld is mijn wereld nu,
Met een toekomst er om heen genaaid.

En wanneer ik mijn ogen open,
Slapende in de nacht,
Droom ik.

Een eigen droom,
Een eigen gevoel,
Een eigen wereld,
Een eigen beeld...
Een eigen doel.

Ik lijd niet meer jouw wereld maar leid de mijne.
Met mijn eigen stem en mijn kwetsbare hart.
Misschien ben ik verder dan ik dacht dat ik was.

Mijn eigen droom.
Wat er ook is, het is mijn eigen droom.
Wat er ook gebeurt, het is van mij.

De herinneringen aan jou plagen misschien,
Maar jij hebt geen macht meer hier.

Weet waarvoor je groeit

Met 1 stap ben je buiten,
De voeten diep in de aarde,
Met 1 stap sta je sterker.

De eerste stappen zijn altijd het zwaarst,
Dat is in ieder geval hetgene wat ze zeggen.
Maar wat ze toen niet zeiden
Was dat je altijd de eerste stappen weer opnieuw zet.
Toch blijf ik doorlopen.

Het zijn namelijk die kleine pleziertjes,
Die je niet wil missen,
Waarvoor je het gevecht elke keer aan gaat
Tot hetgene geen gevecht meer is.
Het zijn namelijk die kleine pleziertjes,
Die lonend voor je zijn,
Waar de angsten voor opzij gaan
En uiteindelijk hun hoofd voor buigen.

Ja ik ben bang voor de wereld,
Soms ben ik bang voor mijzelf,
Maar ik ben nog altijd banger
Om mijn passie kwijt te raken,
Mijn kanzen (om de wereld
Te zien en te ervaren),
En mijn impulsiviteit,
Mijn enthiousiasme,
En mijn dan verloren hart
Tegen te komen op Ebay.

For the parkway perp

I believed I once thought you were a friend
In a definition of friendship I thought I could understand.
But I was always genuine from my end
I smiled, I laughed, and thought I had nothing to defend.

It was mine, and not yours.
It was mine, and not yours.
It was mine, and not yours.
But rocks open doors
You can only get to with force.

Should I have screamed?
I still wonder
So many lifetimes down the road.
But how could I?
A voice doesn't wander
Under the weight of cold hands.

Now I shiver,
When I hear your name.
And I shiver,
When I hear your voice again.
Why can't you leave my life alone?

But you've already forgotten, have you not?
A simple assault, a haunting memory.
It was nothing, I should move on, don't you think?
No complaining, it is just my body, don't you think?
But you did not think, no, you did not think.

The night has fallen into the dark,
Your hands still on me
Like a watermark.
Private parts
You still steal every time I remember.
And my now private heart
Hardly ever shows when it's open.

Big voices

I like it when I see
Tiny people
With tinier missions
Fueled by
Great Dreams.
They are
What shape
The world
And build concrete castles
In the sand.